Page 179 - เขตการใช้ที่ดินพืชเศรษฐกิจกล้วยหอม
P. 179

3-91






                  ของการผลิตสินค้าเกษตร สําหรับปัญหาโดยตรงของตัวพืชกล้วยหอม ได้แก่ โรคระบาดและลมแรง

                  ทําให้ต้นล้มหักมีปัญหาเท่ากันเพียง ร้อยละ 26.36


                        3.4.2  จุดอ่อน
                          1)  กล้วยหอมส่วนใหญ่ปลูกด้วยหน่อพันธุ์จากต้นแม่ การปลูกเพื่อการค้าในแปลงขนาดใหญ่

                  หน่อพันธุ์มีจํานวนจํากัดอาจไม่เพียงพอ และหน่อจากต้นแม่มีปัญหาหลายประการ เช่น มีเชื้อโรค

                  ติดมากับหน่อ การขยายหน่อทําได้ช้าไม่ทันเวลา อายุ ขนาด และคุณภาพของหน่อมีความแตกต่างกัน

                  ไม่ได้มาตรฐาน (ทําให้ออกเครือในเวลาต่างกัน) และไม่สามารถเก็บไว้ได้นาน
                             2)  การปลูกกล้วยหอมซํ้าในพื้นที่เดิมจะไม่ได้ผลดี ทําให้ผลเล็ก เครือสั้น ลักษณะการปลูก

                  จะหมุนเวียนพื้นที่ปลูกไปเรื่อยๆ ปัญหาของการปลูกกล้วยหอม คือ ภัยธรรมชาติโดยเฉพาะลม ทําให้

                  ต้นล้มและใบฉีกขาด (วรรณภา, 2554)
                          3)  กล้วยหอมมีระบบรากตื้นและจํานวนรากน้อย ลําต้นสูง เครือใหญ่นํ้าหนักมาก และคออ่อน

                  ก่อนผลแก่ทําให้หักกลางต้น (หักคอ) เสียหายได้ง่าย โดยเฉพาะเมื่อขาดนํ้าหรือลมพัดแรง จึงต้องใช้

                  ไม้คํ้าเครือ ทําให้สิ้นเปลืองค่าไม้คํ้าและค่าแรงงานเพิ่มขึ้น
                          4)  เกษตรกรที่ปลูกกล้วยหอมส่วนใหญ่ไม่ต้องการ/ไม่ตั้งใจทําสวนกล้วยหอมอินทรีย์

                  เนื่องจากทุกขั้นตอนการผลิตจะต้องเคร่งครัดในการใช้ปัจจัยการผลิตไม่ให้ปนเปื้อนสารเคมี เพื่อให้

                  ได้ผลผลิตที่มีคุณภาพปลอดภัยจากสารพิษตรงตามมาตรฐานที่ตลาดต่างประเทศต้องการ ทําให้เป็นปัญหา
                  ต่อการขยายพื้นที่ปลูกเพื่อเพิ่มปริมาณกล้วยหอมอินทรีย์ที่ความต้องการของตลาดมีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้น

                             5)  การผลิตกล้วยหอมเพื่อการค้าต้องให้ผลมีนํ้าหนักดี สีผิวนวลเรียบสวยงาม ปราศจาก

                  จุดกระและแมลงทําลาย หลังตัดปลีจึงต้องห่อเครือด้วยถุงฟอยล์ ทําให้ต้นทุนเพิ่มขึ้นจากค่าวัสดุและค่าแรงงาน

                             6)  การเก็บผลผลิตจะต้องเก็บในช่วงที่เหมาะสมเมื่อถึงปลายทางต้องเป็นที่พอใจของผู้ซื้อ
                  เช่น กล้วยหอมที่ส่งออกไปตลาดญี่ปุ่นจะเก็บผลผลิตที่ความแก่ของกล้วยหอมประมาณ 70 เปอร์เซ็นต์

                  หรือเก็บหลังจากนี้ประมาณ 7-10 วัน สําหรับผลผลิตที่ขายในประเทศ หากเก็บก่อนและหลังจากนี้

                  จะทําให้ผลอ่อนหรือสุกก่อนถึงตลาด เนื่องจากกล้วยหอมเป็นผลไม้ที่สุกเร็วและเก็บไว้ได้ไม่นาน
                          7)  กล้วยหอมเป็นผลไม้ที่สุกง่าย เน่าเสียเร็ว และมักเป็นโรคขั้วเน่า ซึ่งจะทําให้กล้วยหอม

                  เน่าเสียภายใน 3 วัน นอกจากนี้กล้วยหอมไทยมีลักษณะเปลือกบาง ชํ้าง่าย ไม่ทนทานต่อการเก็บรักษา

                  และการขนส่ง การทําตลาดกล้วยหอมไทย จึงมีต้นทุนสูง เนื่องจากต้องใช้การขนส่งทางอากาศ เพื่อคงสภาพ

                  ความสด
                             8)  การผลิตกล้วยหอมอินทรีย์มีต้นทุนและราคาขายสูงกว่ากล้วยหอมทั่วไป และช่องทาง

                  การตลาดจะวางขายเฉพาะที่จําหน่ายสินค้าเกษตรอินทรีย์เท่านั้น เช่น ซุปเปอร์มาร์เก็ตและห้างสรรพสินค้า

                  ผู้ซื้อเป็นผู้บริโภคที่ยอมรับราคาที่สูงกว่ากล้วยหอมทั่วไป ซึ่งต้องการบริโภคอาหารที่ปลอดภัยจากสารพิษ





                  เขตการใช้ที่ดินพืชเศรษฐกิจกล้วยหอม                          สํานักสํารวจดินและวางแผนการใช้ที่ดิน
   174   175   176   177   178   179   180   181   182   183   184