Page 191 - Cost-Benefit Analysis of agricultural waste management methods
P. 191

สรุปไดDวIาการจัดการเศษวัสดุทางการเกษตรสำหรับพิชเศรษฐกิจของประเทศไทยที่เกษตรกร

                   นิยมใชDคือการเผาไหมDวัสดุการเกษตรซึ่งกIอใหDเกิดตDนทุนทางสังคม (Social costs) โดยเฉพาะตDนทุนทาง
                   สุขภาพ ตDนทุนทางดDานสิ่งแวดลDอมและการจัดการมลพิษสิ่งแวดลDอม ดังนั้นขDอเสนอแนะในการจัดการ

                   เศษวัสดุทางการเกษตรที่เหมาะสมกับบริบทของเกษตรกรรายยIอยเพื่อชIวยลดการเผาไหมDดDวยวิธีการ
                   ตIางๆ จึงกIอใหDเกิดประโยชน1ตIอสังคม (Social benefits) โดยตรง ซึ่งผลการวิเคราะห1ตDนทุนและ

                   ผลประโยชน1จากการจัดการเศษวัสดุทางการเกษตรดDวยการไถกลบ การหมักทำปุƒยอินทรีย1 และการผลิต

                   ไฟฟ”านั้นมีความคุDมคIาอยIางชัดเจน แตIกลไกลตลาดเสรีอาจยังมีป€ญหาและอุปสรรคไมIสามารถที่จะ
                   ทำงานอยIางมีประสิทธิภาพไดDในระยะเริ่มตDน ดังนั้นจึงมีความจำเป\นที่รัฐจะตDองเขDาไปสนับสนุนดDวย

                   มาตรการตIาง ๆ เพื่อสรDางแรงจูงใจ ไมIวIาจะเป\นการสนับสนุนงบประมาณและการวิจัยดังเชIนที่ไดDถอด
                   บทเรียนไดDจากตIางประเทศเป\นกรณีตัวอยIาง

                          ทั้งนี้ขDอเสนอแนะเชิงนโยบายตIาง ๆ ที่วิเคราะห1มาจากงานวิจัยนี้ไมIสามารถดำเนินการแบบแยก

                   สIวนกันไดD ในการสIงเสริม สรDางแรงจูงใจ สรDางความตระหนักใหDกับเกษตรกรควรดำเนินการควบคูIกันไป
                   เพื่อใหDเห็นผลเชิงประจักษ1 เชIน การสIงเสริมการไถกลบ การทำปุƒยหมักและการสรDางความรูD ความเขDาใจ

                   และความตระหนักใหDกับเกษตรกรนั้นอาจจะทำเป\นโครงการนำรIองกับกลุIมเกษตรกรกลุIมเป”าหมาย

                   เดียวกันโดยใหDเกษตรกรทำบัญชีครัวเรือนเพื่อที่จะไดDเห็นผลลัพธ1ที่เป\นรูปธรรมจากการนำเศษวัสดุเหลือ
                   ใชDทางการเกษตรมาทำปุƒยหมักและ/หรือไถกลบ เนื่องจากเป\นวิธีการที่งIายไมIซับซDอน ชIวยลดการ

                   ปลดปลIอยก าซเรือนกระจกออกสูIบรรยายกาศไดDมากและคุDมคIาตIอการลงทุน นอกจากนั้นการสIงเสริม
                   ควรทำควบคูIไปกับนโยบายในการสรDางแรงจูงใจดDวยมาตรการทางการเงินและการคลังเพื่อใหDเกิดความ

                   ยั่งยืนในระยะยาว และไมIเพียงดำเนินการกลุIมเกษตรกรเทIานั้น ผูDมีสIวนไดDสIวนเสียกลุIมอื่น ๆ อาทิ พIอคDา

                   คนกลาง โรงงาน ผูDดูแลในระดับทDองถิ่นเองก็ควรจะตDองดำเนินนโยบายใหDสอดรับกัน รวมทั้งการสIงเสริม
                   การวิจัยและนวัตกรรมที่เหมาะสมกับพื้นที่เพื่ออำนวยความสะดวกใหDกับเกษตรกรรายยIอยใหDมากที่สุด

                   เพื่อชIวยในการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมทางการเกษตรตIอไปในอนาคต
































                                                            185
   186   187   188   189   190   191   192   193   194   195   196