Page 102 - beans
P. 102

3-58





                     ตารางที่ 3-12 : ยุทธศาสตร์พืชเศรษฐกิจไทยในอาเซียน

                                     ยุทธศาสตร์ของประเทศไทยด้านความมั่นคงและความปลอดภัยทางอาหาร
                            ในข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ ถั่วเหลือง ถั่วเขียว และถั่วลิสง กับการเป็นประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน 3 ด้าน

                             1. ด้านความยั่งยืน          2. ด้านความพอเพียง      3. ด้านคุณภาพและความปลอดภัย
                      1. การพัฒนาพันธุ์           1. การส่งเสริมให้ประเทศเพื่อนบ้านเป็นแหล่ง  1. การพัฒนาเกษตรกรและสร้างเกษตรกรรุ่น
                      1.1 ส่งเสริมและสนับสนุนให้ภาคเอกชนเข้ามา  ผลิต โดยเฉพาะลาว กัมพูชา และเมียนมาร์ ซึ่ง  ใหม่ เนื่องจากเกษตรกรส่วนใหญ่ยังขาดความ
                      มีส่วนร่วม ทั้งในการพัฒนาพันธุ์ การผลิตเมล็ด  ยังมีผลผลิตของพืชอาหารทั้ง 4 ชนิดที่เหลือ  ตระหนักถึงความส าคัญของการผลิตอย่างมี
                      พันธุ์ การถ่ายทอดเทคโนโลยีการผลิตที่  จากการใช้ภายในประเทศอีกเป็นปริมาณมาก   คุณภาพ และมีความปลอดภัย ทั้งนี้อาจ
                      เหมาะสม เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตและ  และมีการส่งออกไปต่างประเทศอยู่แล้ว จึง  เนื่องมาจากการขาดความรู้ความเข้าใจอย่าง
                      คุณภาพของผลผลิต และการรับซื้อคืนในราคา  สามารถที่จะน าเข้ามาใช้ในอุตสาหกรรมต่าง ๆ  ถูกต้อง ส่วนใหญ่เกษตรกรมักท าการเกษตร
                      ยุติธรรมตามคุณภาพ นอกจากนี้ควรน าระบบ  ของไทยได้มากขึ้น นอกจากนั้นแล้วประเทศทั้ง  แบบส่งต่อกันมาจากรุ่นสู่รุ่น จากเพื่อนบ้านสู่
                      การผลิตแบบมีสัญญามาใช้ ซึ่งสามารถใช้ได้กับ 3 ยังมีศักยภาพสูงในการขยายพื้นที่เพาะปลูก  เพื่อนบ้าน รวมทั้งจากการบอกกล่าวของพ่อค้า
                      เกษตรกร กลุ่มเกษตรกร ทั้งในประเทศ และ  ได้อีก เนื่องจากมีพื้นที่และสภาพแวดล้อม  คนกลาง ท าให้ได้ผลผลิตที่ด้อยคุณภาพ มี
                      ในประเทศเพื่อนบ้าน ดังที่เคยมีการใช้มาแล้ว  เหมาะสม มีต้นทุนการผลิตต่ า เป็นโอกาสของ  ต้นทุนการผลิตสูงกว่าที่ควรจะเป็น ดังนั้น จึง
                      ภายใต้ความร่วมมือทางเศรษฐกิจอิรวดี-  ผู้ประกอบการไทยที่สนใจจะเข้าไปลงทุนท า  จ าเป็นจะต้องพัฒนาเกษตรกรรุ่นเก่า ซึ่งท าได้
                      เจ้าพระยา-แม่โขง (ACMECS)   การผลิต เพื่อการน าเข้ามาใช้ในประเทศ    โดยการฝึกอบรม การดูงานจากเกษตรกรที่
                      1.2 การสนับสนุนให้องค์กรปกครองส่วน                       ประสบความส าเร็จ เป็นต้น ส่วนการสร้าง
                      ท้องถิ่นตลอดจนองค์การบริหาร                              เกษตรกรรุ่นใหม่ ท าได้โดยการสนับสนุนให้
                      ส่วนท้องถิ่นในระดับต าบล ให้เข้ามามีส่วนร่วม             ได้รับการศึกษาที่สูงขึ้น การให้ได้รับข้อมูล
                      หลักในการบูรณาการระหว่าง เกษตรกร                         รวมทั้งสารสนเทศ ที่เป็นองค์ความรู้ที่
                      ภาครัฐ และภาคเอกชน เพื่อสร้างรายได้                      หลากหลายมากขึ้น เช่น เรื่องการตลาด การ
                      เพิ่มจากการผลิตถั่วทั้ง 3 ชนิด เพื่อสร้างความ            ลงทุน เป็นต้น
                      เข้มแข็งให้กับท้องถิ่น
                      1.3 การสนับสนุนการพัฒนาบุคลากรทาง
                      วิชาการในสาขาต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการผลิต
                      พันธุ์ถั่วและเมล็ดพันธุ์ดี ทั้งในด้านการวิจัยและ
                      พัฒนาพันธุ์การผลิตเมล็ดพันธุ์ รวมทั้งการ
                      ส่งเสริมการผลิต


















                     เขตการใช้ที่ดินพืชเศรษฐกิจพืชตระกูลถั่วฤดูแล้ง (ถั่วเขียว ถั่วเหลือง ถั่วลิสง)            กองนโยบานและแผนการใช้ที่ดิน
   97   98   99   100   101   102   103   104   105   106   107