Page 86 - Cost-Benefit Analysis of agricultural waste management methods
P. 86

5.1.1.2 นโยบายที่เกี่ยวข4องกับการสQงเสริมด4านการไถกลบ

                            กรมพัฒนาที่ดินไดDมีนโยบายในการสIงเสริมใหDเกษตรกร ลด ละ เลิก การเผาเศษวัสดุเหลือใชD
                   ทางการเกษตร โดยมีมาตรการในการเฝ”าระวังติดตามสถานการณ1การเกิดไฟป—าและการเผาวัสดุทางการ

                   เกษตรในพื้นที่ขนาดใหญI ที่มีการดำเนินการผIานการรณรงค1 สIงเสริม ลด ละ เลิก การเผา และแนะนำ
                   การบริหารจัดการเศษวัสดุเหลือใชDทางการเกษตรใหDแกIเกษตรกร เพื่อใหDมีความเขDาใจที่ถูกตDองและมีการ

                   จัดการที่ตรงและเหมาะสมกับพื้นที่ที่แตกตIางกันออกไป นอกจากนี้ ยังไดDมีการขอความรIวมมือเกษตรกร

                   ในการหยุดเผาตอซังพืช เศษวัสดุเหลือใชDในไรIนา และนำมาใชDใหDเป\นประโยชน1ในการปรับปรุงบำรุงดิน
                   โดยใชDวิธีไถกลบลงในดินแทนเพื่อเป\นปุƒยบำรุงคุณภาพดินใหDดี ซึ่งการไถกลบตอซังขDาว ขDาวโพด

                   ซังอDอย และตอซังพืชตIาง ๆ  ในพื้นที่ 1 ไรI จะเป\นเพิ่มธาตุอาหารลงดิน ไดDแกI ธาตุไนโตรเจน (N)
                   ฟอสฟอรัส (P) และโพแตสเซียม (K) คิดเป\น มูลคIา 900 บาท/ไรI จะทำใหDเกษตรกรสามารถลดตDนทุน

                   การใชDปุƒยเคมีลงไดD (กรมพัฒนาที่ดิน, 2563)

                            นอกจากนี้ สถานีพัฒนาที่ดิน จังหวัดพะเยา ไดDตระหนักถึงป€ญหาและผลกระทบที่เกิดขึ้น
                   จากการเผาเศษวัสดุเหลือใชDทางการเกษตร จึงไดDจัดทำ “โครงการสIงเสริมการไถกลบและการผลิตปุƒย

                   อินทรีย1 เพื่อป”องกันหมอกและควันไฟในพื้นที่ภาคเหนือ” ระยะเวลาดำเนินการตั้งแตIธันวาคม 2563 –

                   กรกฎาคม 2564 เพื่อบรรเทาและแกDป€ญหาเรIงดIวนที่จะเกิดขึ้น โดยการสIงเสริมการไถกลบเศษวัสดุ
                   แกIเกษตรกร ถIายทอดองค1ความรูDการไมIเผาในพื้นที่ พรDอมขอความรIวมมือจากประชาชนลดการเผา

                   เศษใบไมD เศษหญDา วัชพืช ไมIจุดไฟเผาป—า เป\นตDน (กรมพัฒนาที่ดิน, 2563)
                            ตIอมาในปT 2565 กรมพัฒนาที่ดินยังคงไดDดำเนินโครงการสIงเสริมการไถกลบและผลิต

                   ปุƒยอินทรีย1เพื่อลดการปลIอยก าซเรือนกระจก อยIางตIอเนื่อง เพื่อสIงเสริมและกระตุDนเกษตรกร ลด ละ

                   เลิก การเผา และดำเนินการไถกลบเศษวัสดุเหลือใชDทางการเกษตร ในพื้นที่การเกษตร ซึ่งนอกจากจะขอ
                   ความรIวมมือจากเกษตรกรแลDวยังคงไดDบูรณาการความรIวมมือรIวมกับหนIวยงานภาครัฐ และภาคเอกชนที่

                   เกี่ยวขDอง อาทิ การจัดใหDมีนิทรรศการใหDความรูDในดDานตIาง ๆ โดยกรมประมง สำนักงานเกษตรอำเภอ
                   ภาคเอกชน อาทิ บริษัทสยามคูโบตDาคอร1ปอเรชั่น จำกัด และการสาธิตการทำปุƒยหมัก โดยกลุIมวิสาหกิจ

                   ชุมชน  รวมถึงมีการสาธิตการบินโดรนและวิธีการไถกลบตอซังพืชที่ถูกตDองเหมาะสมใหDแกIเกษตรกร

                   เพื่อใหDสามารถนำไปใชDในพื้นที่ของตัวเอง และหันมาใชDประโยชน1จากเศษพืช จากการไถกลบตอซังลงดิน
                   เป\นการสรDางความอุดมสมบูรณ1ใหDกับดิน และฟ•–นฟูดินอยIางยั่งยืน (สำนักขIาวไทยแลนด1พลัส, 2565)

                   ซึ่งสอดคลDองกับงานวิจัยเรื่อง การหมุนเวียนธาตุอาหารและเพิ่มอินทรียวัตถุในดินจากเศษซากพืช ที่

                   แสดงใหDเห็นวIา การใชDเศษซากพืชเป\นอินทรียวัตถุ มีบทบาทที่สำคัญตIอการเพิ่มความอุดมสมบูรณ1
                   ของดินไดDเป\นอยIางดี ซึ่งการไถกลบตอซังหลังการเก็บเกี่ยวผลผลิตติดตIอกันหลายๆ ครั้ง จะทำใหD

                   อินทรียวัตถุในดินเพิ่มขึ้น ชIวยลดความเป\นพิษของเหล็กและแมงกานีสและดินเค็มไดD (วิสุทธิ์เลิศไกร, 2555)

                            สำหรับพืชเศรษฐกิจที่สำคัญของไทย คือ ขDาว มีการกำหนดมาตรฐาน Organic Thailand
                   ซึ่งอีกหนึ่งมาตรฐานที่ภาครัฐใหDความสำคัญตIอการผลิตสินคDาเกษตรเพื่อการสIงออก เชIน ขDาว

                   โดยยุทธศาสตร1การพัฒนาเกษตรอินทรีย1แหIงชาติ พ.ศ. 2560 – 2564 ไดDกำหนดเป”าหมายเพิ่มพื้นที่







                                                             81
   81   82   83   84   85   86   87   88   89   90   91