Page 74 - Cost-Benefit Analysis of agricultural waste management methods
P. 74

ที่เรียกวIา 3Rs ไดDแกI การรีไซเคิล (Recycle) การใชDซ้ำ (Reuse) และการเปลี่ยนรูป (Reform) (กรมควบคุม

               มลพิษ, 2561)
                       รูปแบบที่ 1 การรีไซเคิล (Recycle) เป\นการนำวัสดุเหลือใชDทางการเกษตรมาแปรรูปหรือเปลี่ยน

               สภาพเพื่อสามารถนำมาใชDประโยชน1ทั้งในรูปแบบเดิมหรือรูปแบบใหมI ในประเทศไทยมีการนำวัสดุเหลือใชD

               ทางการเกษตรมา Recycle ในรูปแบบตIาง ๆ เชIน การไถกลบ การผลิตปุƒยหมัก การผลิตก าซชีวภาพ
               การประดิษฐ1ผลิตภัณฑ1ตIาง ๆ จากวัสดุเหลือใชDทางการเกษตร ในป€จจุบันการนำวัสดุเหลือใชDทางการเกษตรมา

               ใชDเพื่อผลิตไฟฟ”าที่เรียกวIา ไฟฟ”าจากเชื้อเพลิงชีวมวล (Biomass) เป\นที่นิยมเป\นอยIางมาก เพราะนอกจากเป\น
               การจัดการวัสดุเหลือใชDทางการเกษตรใหDกลับมามีประโยชน1แลDวยังเป\นการผลิตกระแสไฟฟ”าในรูปของพลังงาน

               ทดแทนอีกดDวย (Hsu, 2010) หรือการรีไซเคิลวัสดุเหลือใชDทางการเกษตรเพื่อใชDเป\นสารตั้งตDนทาง

               อุตสาหกรรม เชIน การผลิตพลาสติกชีวภาพ และการใชDเป\นสารเสริมแตIงชนิดตIาง ๆ (ชิราวุฒิ เพชรเย็น, 2554)
               อยIางไรก็ตาม งานวิจัยที่เกี่ยวขDองกับประเด็นนี้จะเนDนทางดDานเทคนิคในสIวนของการผลิตเป\นสIวนใหญI

               (Kootstra et al., 2019; Sigunjak et al.,2019; วีรชัย อาจหาญ และคณะ, 2555)
                       รูปแบบที่ 2 การนำวัสดุเหลือใช4ทางการเกษตรมาใช4ในงานเกษตร (Reuse) เป\นการนำเอาวัสดุ

               เหลือใชDทางการเกษตรมาใชDในกิจกรรมทางการเกษตรอื่น ๆ เชIน การนำเปลือกขDาวโพดฝ€กอIอน

               มาเป\นอาหารสัตว1 การนำฟางขDาว ตอซัง มาเพาะเห็ดฟาง เป\นตDน สำหรับพืชเศรษฐกิจหลัก 3 ชนิดไดDแกI ขDาว
               ขDาวโพดและอDอย ยังมีงานวิจัยที่เกี่ยวขDองกับการนำไปใชDซ้ำคIอนขDางจำกัด

                       รูปแบบที่ 3 การนำวัสดุเหลือใช4ทางการเกษตรไปใช4เพื่อการผลิตสินค4าประเภทอื่น ๆ (Reform)

               รูปแบบนี้เป\นการนำวัสดุเหลือใชDทางการเกษตรไปผIานกระบวนการกรรมวิธีแปรรูปใหDเป\นผลิตภัณฑ1อื่น ๆ เชIน
               การผลิตวัสดุแทนไมDจากฟางขDาว เศษไมDไผI เป\นตDน ในป€จจุบันมีหนIวยงานทั้งรัฐและเอกชนที่สIงเสริมใหDเกิดการ

               คิดคDนพัฒนาวัสดุเหลือใชDทางการเกษตรใหDมีการใชDประโยชน1มากขึ้น เชIน กรมสIงเสริมการคDาระหวIางประเทศ
               ไดDจัดกิจกรรมการพัฒนาผลผลิตเหลือใชDทางการเกษตรและวัสดุเหลือใชDอื่น ๆ เพื่อแปรรูปเป\นผลิตภัณฑ1เชิง

               สรDางสรรค1 และโครงการพัฒนาการใชDประโยชน1พืชเสDนใยและวัสดุเศษเหลือทางการเกษตร โดย Thailand

               Creative & Design Center: TCDC โดยผลการศึกษาเป\นการนำวัสดุเหลือใชDทางการเกษตรไปทำการผลิตรั้ว
               กั้นไหลIทางหรือถนน ผลิตภัณฑ1ตDนแบบโคมไฟแขวนจากเสDนใยในสับปะรด ผลิตภัณฑ1คอมโพสิทชีวภาพที่อัด

               ขึ้นรูปดDวยแมIพิมพ1สามมิติ ดDวยเศษไมDยางพารา (กนกอร วันสนุก, 2552) การพัฒนากระดาษเหนียวแบบฟอก
               ขาวประเภทผิวกลIองจากใบสับปะรด (นงค1นุช กลิ่นพิกุล และจันทรรัสจ1 วุฒิสัตย1วงค1กลุ, 2558)

                       อยIางไรก็ตาม การจัดการกับวัสดุเหลือใชDทางเกษตรทั้ง 3 รูปแบบขDางตDน ลDวนแลDวแตIมีตDนทุนเกิดขึ้น

               ในกระบวนการนั้น ๆ ทั้งสิ้น ทั้งตDนทุนทางการเงิน (ตDนทุนทางตรง) และตDนทุนในมิติอื่น ๆ (ตDนทุนทางอDอม)
               เชIน ตDนทุนคIาเสียโอกาส ตDนทุนดDานสิ่งแวดลDอม เป\นตDน สำหรับเกษตรกรไทยการนำวัสดุเหลือใชDทาง

               การเกษตรมาแปรรูปยังคงไมIเป\นที่แพรIหลายมากนักเพราะตDองอาศัยเทคโนโลยี เงินทุน ดังนั้น รูปแบบการ

               จัดการวัสดุเหลือใชDทางการเกษตรในประเทศไทยยังมีรูปแบบการจัดการที่ผิดวิธีในหลายพื้นที่ และยังสรDาง
               ผลกระทบทั้งในระดับทDองถิ่น ระดับประเทศและระดับโลก โดยเฉพาะอยIางยิ่งผลกระทบที่มีตIอสภาวะโลกรDอน




                                                           70
   69   70   71   72   73   74   75   76   77   78   79