Page 27 - การเพิ่มขึ้นของการใช้ที่ดินปลูกทุเรียนและการบริหารจัดการพื้นที่ปลูกทุเรียน

20

หรือพัฒนาพื้นที่สำหรับปลูกหญWาหรือพัฒนาเป5นทุDงหญWาเลี้ยงสัตว[ นับวDาเหมาะสมกับการพัฒนาเป5นดิน

ทรายมาก การปลูกขWาวถWาจะใหWไดWผลดีควรมีการปรับปรุงความอุดมสมบูรณ[ดิน โดยการใชWปุ–ยอินทรีย[
2-3 ตันตDอไรD รDวมกับใสDปุ–ยเคมีสูตรสมบูรณ[ (16-16-16) ประมาณ 20-30 กิโลกรัมตDอไรD การใชWปุ–ยเคมี

โดยเฉพาะปุ–ยไนโตรเจนในดินทรายควรพิจารณาแบDงใสDหลายๆ ครั้ง หรือใชWปุ–ยละลายออกมาใชWประโยชน[
ไดWชWา และเพิ่มอินทรียวัตถุเชDน ปุ–ยหมัก ปุ–ยคอก ปุ–ยพืชสดและใชWเศษวัสดุพืชคลุมดินหรือปลูกพืชคลุมดิน

เชDน ปอเทือง ถั่วตDาง ๆ เพื่อดูดยึดธาตุอาหารไวWไมDใหWถูกชะลWางไดWงDาย เป5นการเพิ่มความสามารถในการอุWม

น้ำของดินดWวย
2) ดินเค็ม หมายถึงดินที่มีปริมาณเกลือที่ละลายน้ำไดWอยูDสูงมากพอที่จะเป5นอันตรายตDอพืช

เศรษฐกิจที่ปลูก เมื่อวัดคDาการนำไฟฟ”าของสารละลายดินที่อุณหภูมิ 25 องศาเซลเซียส จะมีคDามากกวDา 2
เดซิซีเมนส[ตDอเมตร ซึ่งจะมีผลตDอพืชเศรษฐกิจทั่วไป ทำใหWผลผลิตลดลง ความเค็มของดินทำใหWเกิดความ

ไมDสมดุลของธาตุอาหารและขาดน้ำ สDงผลกระทบตDอการเจริญเติบโตและใหWผลผลิตของพืช ถWาดินมีเกลือ

ปนอยูDสูงทำใหWเกิดอาการเหี่ยวเฉาถาวร ใบไหมWและตายในที่สุด ปลูกพืชไมDไดWหรือใหWผลผลิตต่ำ ไมDคุWมคDา
การลงทุน การใชWประโยชน[พื้นที่ดินเค็มและการปรับปรุงทำไดWโดยการใชWพันธุ[พืชทนเค็ม เชDนขWาวพันธุ[

กข.1 กข.5 ขาวหWารWอย ถั่วฝ›กยาว บวบ กะหล่ำดอก ผักโขม ผักกาด กะหล่ำปลี ผักกาดหัว กระถินณรงค[

ละมุด มะขาม ฝรั่ง สน กระถินออสเตรเลีย สะเดา สมอ เป5นตWน หรือใชWวัสดุปรับปรุงดิน เชDน ยิปซั่ม
แกลบ การใชWปุ–ยอินทรีย[เชDน ปุ–ยหมัก ปุ–ยพืชสด (โสนอัฟริกัน โสนอินเดีย โสนนา โสนคางคก) ปลูกป—าโดย

ใชWไมWรากลึกทนเค็มเพื่อลดระดับน้ำใตWดิน หรือทำคันคูเบนทิศทางการไหลของน้ำเค็มไมDใหWไหลเขWาสูD

พื้นที่เกษตร
3) ดินตื้น หมายถึงดินที่พบชั้นกรวด ชั้นลูกรัง ชั้นเศษหิน หรือชั้นหินพื้นมากกวDารWอยละ 35

โดยปริมาตรในระดับตื้นกวDา 50 เซนติเมตรจากผิวดิน โดยมีผลตDอการเจริญเติบโตและมีผลกระทบตDอ
ผลผลิตของพืช เนื่องจากมีปริมาณเนื้อดินนWอยทำใหWมีการดูดซับน้ำแรDธาตุอาหารพืชและการอุWมน้ำไดWนWอย

เมื่อฝนทิ้งชDวงดินจะแหWงเร็ว พืชที่ปลูกจะเจริญเติบโตชWาและใหWผลผลิตต่ำ และหากพบชั้นกWอนกรวดที่ตื้น

มากก็จะทำใหWเป5นอุปสรรคตDอการชอนไชของรากพืช ยากตDอการทำการเขตกรรม ไมDวDาจะเป5นการใชW
เครื่องจักรกล การใชWแรงงานจากคนหรือสัตว[ นอกจากนี้หากมีการใชWที่ดินไมDระมัดระวัง จะเรDงใหWเกิดการ

สูญเสียหนWาดินมาก ทำใหWชิ้นสDวนที่เป5นของแข็งนั้นอยูใกลWผิวดินหรืออยูDบนผิวดิน ยิ่งทำใหWยากตDอการเขต
กรรมตามไปดWวย เป5นดินที่มีศักยภาพทางการเกษตรต่ำ บางแหDงมีหินโผลDบนผิวดิน สามารถแยกออกเป5น

(1) ดินตื้นถึงชั้นหินพื้น เป5นดินตื้นพบตามพื้นที่ลูกคลื่นจนถึงเนินเขา ดินลDางกDอนระดับ

ความลึก 50 เซนติเมตรพบชั้นหินพื้นทั้งที่กำลังสลายตัวอยูDหรือยังเป5นชั้นหินแข็ง รากพืชไมDสามารถลงไป
ไดW บางแหDงมีกWอนหินและหินพื้นโผลDกระจายทั่วไปตามผิวหนWาดิน

(2) ดินตื้นถึงชั้นเศษหิน กรวด เป5นดินตื้นพบตามพื้นที่ลูกคลื่นจนถึงเนินเขา ดินลDางที่ระดับ

ความลึกประมาณ 30-50 เซนติเมตร พบกรวดที่มีลักษณะกลมมนหรือเศษหินแตกขนาดตDาง ๆ ปะปนอยูD
ในเนื้อดิน หลังจากนั้นอาจพบชั้นหินพื้นภายในความลึก 100 เซนติเมตร