Page 23 - การเพิ่มขึ้นของการใช้ที่ดินปลูกทุเรียนและการบริหารจัดการพื้นที่ปลูกทุเรียน
P. 23
16
เป5นตWน บริเวณนี้หากมีการปรับปรุงดินทั้งทางกายภาพและเคมีแลWวสามารถใชWปลูกพืชไรDหรือไมWผลอยDาง
ถาวร และพัฒนาเป5นแหลDงพืชอาหารหรือพืชพลังงานไดWในอนาคต
(3) ดินมีความเหมาะสมปานกลางสำหรับพืชที่ดอนทั่วไปและมีขWอจำกัด แบDงออกเป5น
(3.1) มีขWอจำกัดเกี่ยวกับเนื้อดินเป5นทรายและระดับความชื้นของดิน พบบริเวณพื้นที่
ราบเรียบจนถึงลูกคลื่น มีภูมิสัณฐานแบบลานตะพัก หรือบริเวณพื้นที่ที่เหลือคWางจากการกัดกรDอนของหิน
ตWนกำเนิดประเภทตDาง ๆ วัตถุตWนกำเนิดดินมีทั้งจากตะกอนน้ำหรือพัฒนามาจากหินเนื้อหยาบ เป5นดินลึก
มาก ดินมีการระบายน้ำดีถึงดีมากเกินไป เนื้อดินเป5นทรายจัด ดินทีสีเทา น้ำตาลอDอน เหลืองหรือขาว และ
อาจพบจุดประสีเล็กนWอย ความอุดมสมบูรณ[ในระดับต่ำถึงต่ำมาก ดินมีความสามารถในการอุWมน้ำและดูด
ซับธาตุอาหารต่ำถึงต่ำมาก นอกจากนี้ธาตุอาหารที่เป5นประโยชน[ตDอพืชสูญเสียไปในดินชั้นลDางหรือออกไป
นอกพื้นที่ไดWงDายเมื่อมีการใหWน้ำหรือมีฝนตก ดินงDายตDอการกรDอน ทำใหWเกิดรDองลึกและกวWาง ขาดแคลน
ความชื้นไดWงDาย ซึ่งเป5นขWอจำกัดในการใชWประโยชน[ของดิน แนวทางการใชWประโยชน[จึงควรเลือกพืชปลูกที่
มีศักยภาพเหมาะสมเพื่อลดตWนทุนการผลิต เชDน มันสำปะหลัง ปอ แตงโม ไมWยืนตWนโตเร็วชนิดตDาง ๆ มี
การปรับปรุงดินรDวมกับมีระบบอนุรักษ[ดินและน้ำ เชDน การใชWปุยหมักอัตรา 1-4 ตันตDอไรD ปุยคอกอัตรา
1-2 ตันตDอไรD หรือปุยพืชสด อัตราเมล็ดพันธุ[ 5-10 กิโลกรัมตDอไรD รDวมกับปุยเคมีและใชWวัสดุคลุมดิน ทำคัน
ดิน ปลูกหญWาแฝกเป5นแถบสลับ พัฒนาแหลDงน้ำไวWใชWในชDวงที่พืชขาดแคลนน้ำ การใชWปุยเคมีควรใชWทีละ
นWอยแตDบDอยครั้ง เพื่อลดการสูญเสียธาตุอาหารลงไปในดินชั้นลDางกDอนที่พืชจะนำไปใชWไดWหรือสูญเสีย
ออกไปจากพื้นที่เมื่อมีการใหWน้ำหรือมีฝนตก
(3.2) มีขWอจำกัดเกี่ยวกับการพบชั้นกWอนกรวด ลูกรังตื้น พบบริเวณพื้นที่คDอนขWาง
ราบเรียบจนถึงลูกคลื่น มีภูมิสัณฐานแบบลานตะพัก ที่ลาดเชิงเขา หรือบริเวณพื้นที่ที่เหลือคWางจากการกัด
กรDอนของหินตWนกำเนิดประเภทตDาง ๆ มีวัตถุตWนกำเนิดดินทั้งจากตะกอนน้ำพาที่จะพบลักษณะของหินที่มี
ลักษณะกลมมนในหนWาตัดดิน หรือพัฒนามาจากหินชนิดตDาง ๆ ดินมีการระบายน้ำดี เป5นดินตื้นกลุDมดิน
รDวนหรือลูกรังที่เศษหิน กWอนกรวดปะปนมากภายในความลึก 50 เซนติเมตร สีดินเป5นสีน้ำตาลอDอน
สีเหลืองหรือสีแดง มีความอุดมสมบูรณ[ตามธรรมชาติในระดับต่ำ ดินมีขWอจำกัดของการเป5นดินตื้น ซึ่ง
จำกัดชนิดพืชที่ปลูก แนวทางการใชWประโยชน[ที่ดินควรเลือกพื้นที่หนWาดินหนาไมDมีเศษหินหรือกWอนหิน
บริเวณหนWาดินมาก มีการทำเกษตรแบบวนเกษตรหรือแบบผสมผสาน ขุดหลุมปลูกพรWอมปรับปรุงดินดWวย
ปุยหมักอัตรา 25-50 กิโลกรัมตDอหลุมหรือปุยคอกอัตรา 10-20 กิโลกรัมตDอหลุม รDวมกับปุยเคมีตามชนิด
พืชที่ปลูก มีระบบอนุรักษ[ดินและน้ำ เชDน ใชWวัสดุคลุมดินหรือปลูกหญWาแฝกเพื่อรักษาความชื้นและลดการ
กรDอนของดิน พัฒนาแหลDงน้ำไวWใชWในตอนที่ฝนทิ้งชDวงนานหรือพืชขาดน้ำ ในพื้นที่ที่มีหินกระจัดกระจายอยูD
บนดินมาก ไมDเหมาะสมตDอการเกษตร ควรปลDอยใหWเป5นปาตามธรรมชาติเพื่อเป5นแหลDงตWนน้ำลำธาร
(3.3) ขWอจำกัดเกี่ยวกับระดับความเป5นดDางของดิน พบบริเวณพื้นที่คDอนขWางราบเรียบ
จนถึงลูกคลื่น มีภูมิสัณฐานแบบลานตะพักลำน้ำ วัตถุตWนกำเนิดดินจากตะกอนน้ำหรือการสลายตัวผุพังอยูD
กับที่ของหินปูน เป5นดินลึกปานกลางถึงลึกมาก ดินระบายน้ำดีปานกลางถึงดี ดินมีสีดำหรือเทาเขWม อาจ
พบจุดประสีเล็กนWอย เนื้อดินเป5นพวกดินเหนียวหรือดินเหนียวจัด หนWาดินมักแตกระแหงเป5นรDองลึกในฤดู

