Page 29 - การเพิ่มขึ้นของการใช้ที่ดินปลูกทุเรียนและการบริหารจัดการพื้นที่ปลูกทุเรียน

22

ป›ญหาดินมีความอุดมสมบูรณ[ต่ำจึงจำเป5นตWองมีการฟžนฟูและปรับปรุงบำรุงดินที่เหมาะสม

โดยการเพิ่มอินทรียวัตถุใหWแกDดิน รวมทั้งการเพิ่มเติมธาตุอาหารพืชใหWแกDดินในรูปของปุ–ยดWวย โดยแนะนำ
ใหWใชWปุ–ยอินทรีย[ เชDน ปุ–ยคอก ปุ–ยหมัก หรือปุ–ยพืชสด อยDางนWอยในอัตรา 1 ตันตDอไรD สำหรับการใชWปุ–ยเคมี

ควรพิจารณาใหWเหมาะสมกับชนิดของพืช ชนิดของดินและระยะเวลาที่เหมาะสมจึงเกิดประโยชน[สูงสุด
นอกจากนั้น การใชWปุ–ยแบบผสมผสาน คือ การใชWปุ–ยอินทรีย[รDวมกับปุ–ยเคมีและวัสดุปรับปรุงดิน ก็เป5นอีก

วิธีการหนึ่งที่ควรพิจารณาเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของปุ–ย และกDอใหWเกิดความยั่งยืนในการผลิต รวมทั้งการ

ปลูกพืชหมุนเวียนที่มีพืชตระกูลถั่วรDวมอยูDในระบบ ซึ่งนอกจากจะเป5นการบำรุงความอุดมสมบูรณ[ของดิน
ใหWดีขึ้นแลWว ยังเป5นการเพิ่มรายไดWใหWเกษตรกรอีกทางหนึ่งดWวย

7) ดินบนพื้นที่ลาดชันเชิงซWอน เป5นพื้นที่ภูเขาที่มีความลาดชันมากกวDา 35 เปอร[เซ็นต[ขึ้นไป
ไมDเหมาะที่จะนำมาใชWทำการเกษตร เพราะหากมีการใชWที่ดินเพาะปลูกพืชไมDถูกตWองจะเกิดป›ญหาการ

ชะลWางพังทลายของดินและความเสื่อมโทรมของดินอยDางรวดเร็ว ลักษณะและสมบัติดินที่พบบนพื้นที่ที่มี

ความลาดชันสูงนั้นมีความแตกตDางกันมาก ขึ้นอยูDกับป›จจัยที่กDอใหWเกิดดิน ไดWแกD วัตถุตWนกำเนิดดิน ซึ่งสDวน
ใหญDผุพังมาจากหินตWนกำเนิด ความสูงต่ำ ความลาดชันของพื้นที่ตลอดจนความลาดเอียงของชั้นหิน

พืชพรรณ การใชWประโยชน[ สภาพภูมิอากาศ ตลอดจนระยะเวลาในการพัฒนาดินเหลDานั้น ดังนั้นอาจพบ

ตั้งแตDดินตื้นจนถึงดินลึกหรือพบปะปนในบริเวณเดียวกันไดW เนื้อดินอาจพบตั้งแตDดินทรายถึงดินเหนียว
สีดินตั้งแตDสีเทา สีน้ำตาลจนถึงสีแดง ปฏิกิริยาดินตั้งแตDกรดจัดถึงดDาง

8) พื้นที่มีความเสี่ยงตDอน้ำทDวมในฤดูน้ำหลาก การทDวมขังของน้ำเกิดขึ้นเฉพาะแหDง โดยจะ

พบบริเวณพื้นที่ราบน้ำทDวมถึงซึ่งเป5นแนวขนานกับฝ›ŸงแมDน้ำ ลำน้ำ หรือลำน้ำสาขาตDาง ๆ พื้นที่บริเวณนี้มัก
มีน้ำทDวมขังในฤดูฝน ทำใหWพืชปลูกเสียหายไดWงDาย การใชWประโยชน[พื้นที่บริเวณนี้จึงควรเลือกพันธุ[พืชและ

ระยะเวลาปลูกใหWเหมาะสม เชDน ควรปลูกขWาวขึ้นน้ำและเริ่มเพาะปลูกขWาวบริเวณนี้ชDวงตWนเดือนสิงหาคม
เพื่อหลีกเลี่ยงน้ำทDวมขังที่มักเกิดในเดือนกันยายน

9) การใชWที่ดินไมDเหมาะสมกับศักยภาพ กลDาวคือลักษณะดินมีความเหมาะสมกับการปลูก

พืชไรD ไมWผล ไมWยืนตWน แตDพื้นที่นั้นไดWถูกดัดแปลงมาใชWทำนาโดยทำคันดินเพื่อกักเก็บน้ำ เนื่องจากเกษตรกร
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือมีวัฒนธรรมในการปลูกขWาวไวWบริโภคมาเป5นระยะเวลายาวนาน จึงดัดแปลง

พื้นที่ดินดังกลDาวซึ่งเป5นที่ดอนมาใชWปลูกขWาว โดยทั่วไปสภาพพื้นที่นี้ไมDสามารถกักเก็บน้ำไดWเนื่องจากเป5น
ดินมีการระบายน้ำดี จึงตWองมีการทำคันนา แตDดินจะมีความเสี่ยงสูงตDอการขาดน้ำในฤดูเพาะปลูก ทำใหW

ไดWผลผลิตของขWาวไมDมากนักเมื่อเทียบกับการใชWพื้นที่นั้นเพาะปลูกพืชตามศักยภาพของดิน หรือเลือก

ชนิดพืชที่สอดคลWองกับศักยภาพของดิน โดยปรับเปลี่ยนมาปลูกพืชไรD เชDน ถั่วชนิดตDาง ๆ อWอย ปอ
หรือปลูกพืชหลังฤดูทำนาก็จะเป5นการใชWประโยชน[ที่ดินใหWเหมาะสมและตรงตามศักยภาพของดิน

(สถิระและคณะ, 2558)