Page 106 - Cost-Benefit Analysis of agricultural waste management methods
P. 106

5.2.5 บราซิล

                          ที่ประเทศบราซิลวัสดุเหลือทิ้งจากพืชอาหารถูกนำไปใชDประโยชน1 เชIน ใชDเป\นอาหารสัตว1
                   ในครัวเรือนและพื้นที่ใกลDเคียงและขายเพื่อใชDเป\นอาหารสัตว1หรือใชDผลิตเอทานอล โดยยังมีการกำจัด

                   ชีวมวลเหลือทิ้งแบบเผาในที่โลIงเนื่องจากไมIมีตลาดรองรับหรือทำการใชDเครื่องจักรเก็บเกี่ยวแบบไมIเหลือ

                   ชีวมวลเหลือทิ้งในพื้นที่เก็บเกี่ยว  (Turmel, Speratti, Baudron, Verhulst, & Govaerts, 2015)
                          ในกรณีที่มีชีวมวลเหลือทิ้งเหลืออยูIในพื้นที่เพาะปลูก บางสIวนจะถูกทิ้งไวDบนดินและบางสIวนจะ

                   ถูกผสมเขDากับดิน และเนื่องจากการไถเพื่อเตรียมดินในแตIละพื้นที่แตกตIางกัน ผลกระทบของการใชD

                   ชีวมวลเหลือทิ้งตIอคุณภาพของดินนั้นสามารถคำนวนไดDยาก การไถกลบชีวมวลเหลือทิ้งไมIไดDมี
                   วัตถุประสงค1เพื่อเป\นสารอาหารใหDกับดินเพียงเทIานั้น ชาวนาในประเทศกำลังพัฒนาที่ไมIสามารถเขDาถึง

                   ยากำจัดวัชพืชไดDจะใชDการไถกลบเพื่อเป\นการป”องกันวัชพืช สIวนชาวนาในพื้นที่เกษตรกรรมแบบเป^ดทำ
                   การไถกลบเพื่อป”องกันสัตว1เลี้ยงบริเวณใกลDเคียงเขDามากินจึงไมIสามารถทิ้งไวDปกคลุมดินไดD การทิ้งชีวมวล

                   เหลือทิ้งไวDปกคลุมดินเป\นอีกวิธีหนึ่งที่เป\นประโยชน1ตIอดินเนื่องจากเป\นการรักษาคุณสมบัติทางกายภาพ

                   เคมี และชีวภาพของดินไวD (Turmel et al., 2015) และเป\นการกักเก็บอินทรีย1ในดินไดDในระยะยาว
                   (Fuentes et al., 2009) ในประเทศที่กำลังพัฒนา การใชDวัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตรเป\นอาหารใหDสัตว1

                   เลี้ยงและการผสมผสานการเลี้ยงสัตว1กับการเพาะปลูกถือเป\นเรื่องที่ทำกันแพรIหลาย อยIางไรก็ตาม
                   วัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตรมักจะมีไมIเพียงพอตIอการใชDปกคลุมดินและใหDเป\นอาหารสัตว1พรDอม ๆ กัน

                   ดังนั้นการจัดสรรจึงเป\นไปตามตDนทุนคIาเสียโอกาสในการใชD

                          ตั้งแตIปT ค.ศ.2000 การสIงเสริมใหDหยุดเผาชีวมวลเหลือทิ้งจากอDอยทำใหDมีตDนอDอยและสIวนหัว
                   ของตDนหลังจากตัดแลDวเหลืออยูIมากมาย ซึ่งมีศักยภาพในการนำไปผลิตไฟฟ”าและเอทานอลที่ผลิตจาก

                   เซลลูโลสเป\นอยIางมาก จากการคาดการณ1ระยะสั้นจากรัฐบาล ประเทศอาจสามารถผลิตเอทานอลไดDถึง

                   หนึ่งหมื่นลDานลิตรภายใน ค.ศ.2025 สIวนการใชDชีวมวลเหลือทิ้งจากอDอยเพื่อผลิตไฟฟ”าคิดเป\นรDอยละ 4
                   ของการใชDไฟฟ”าทั้งหมดในปT ค.ศ.2015 และคาดวIาจะเป\นรDอยละ 18 ภายในอีกหกถึงเจ็ดปTใหDหลัง

                   (Cherubin et al., 2018)


                   5.2.6 สหรัฐอเมริกา

                          เชIนเดียวกันกับหลายๆประเทศที่กลIาวมา นอกจากการทิ้งใหDปกคลุมดินและพรวนผสมกับดิน

                   แลDว ชีวมวลเหลือทิ้งในประเทศสหรัฐอเมริกาถูกใชDหลากหลายวัตถุประสงค1 เชIน ทิ้งไวDในพื้นที่เพาะปลูก
                   เพื่อเป\นอาหารสัตว1เลี้ยง เก็บเกี่ยวรวบรวมเพื่อเป\นอาหารสัตว1เลี้ยง เป\นที่นอนที่อาศัยใหDสัตว1เลี้ยง

                   ใชDผลิตไฟฟ”า และใชDผลิตเอทานอลเซลลูโลส ยDอนไปเมื่อกIอนปT ค.ศ.2010 จากการสำรวจการจัดการ
                   ทรัพยากรการเกษตร ดDวยประเทศปลูกขDาวโพดเป\นหลัก พบวIามีชีวมวลเหลือทิ้งจากขDาวโพดถูกนำไปใชD

                   ประโยชน1อื่น ๆ นอกพื้นที่เพาะปลูกเพียงแคIประมาณรDอยละ 6 จากพื้นที่ปลูกทั้งหมด จึงเห็นไดDวIาการ

                   เก็บเกี่ยวชีวมวลเหลือทิ้งยังไมIเป\นที่แพรIหลาย (Obrycki & Karlen, 2018) จากขDอมูลแหIงชาติ (ERS,
                   2017) พบวIาการจัดการชีวมวลเหลือทิ้งดDวยการไถพรวนรIวมดDวยคิดเป\นรDอยละ 74 และมีการจัดการ





                                                            101
   101   102   103   104   105   106   107   108   109   110   111